En güzel maniler:

Kayalar yarılmasın,
Yar bana darılmasın,
Yar bana darılıp da,
Ellere sarılmasın.

Karşıdaki gök ekin,
Aldırdım elimdekin,
Her soran benzim sorar,
Sormazlar kalbimdekin.

Su gelir bendi gelir,
Güzeller fendi gelir,
Selam edin yarime,
Gelmezse kendi bilir.

Minarede ezan var,
Has bahçede gezen var,
İstanbul un içinde,
Yüreğimi ezen var.

Gül ektim ocak ocak,
Deşirdim kucak kucak,
Elin gülü kurumuş,
Senin ki de domurcak.

Elbisesi mor imiş,
Yar sevmesi zor imiş,
Ben bir tane yar sevdim,
Müşterisi çok imiş.

Uzun kavak özün var,
Dallarında üzüm var,
Evde yaren dururken,
Niçin elde gözün var.

Bayburt'a giden yollar,
Uzadıkça uzarlar,
Geçme bizim kapıdan
Eller bana kızarlar.

A benim bahtiyarım,
Gönülde tahtı yârim,
Yüzünde göz izi var,
Sana kim baktı yârim.

Kuşlardan bir kuş gördüm,
Var başında ayağı,
Üstad manici isen,
Aç maniden ayağı.

Entarim yandan yandan,
Seni severim candan,
Keşke sevmez olsaydım,
Tez usandım bu candan.

Başındaki yazmanın,
Dalı var çiçeği yok,
Sanma ki ben geçerim,
Senden geçeceğim yok.

Pencereden baksana,
Fındık fıstık atsana,
Fındık fıstık istemem,
Altın yüzük taksana.

Patlıcanım patlıcan,
Daldan dala atlıcam,
Anne haberin olsun,
Cumartesi günü kaçacam.

Pencereden baka baka,
Altın takayım sana,
Altını göster bana,
Kendim kaçayım sana.

Pazarı pazarladım,
Annemi azarladım,
Akşama gel yârim,
Bohçamı hazırladım.