En güzel maniler:

dut yedim duttu beni
duttu kuruttu beni
ben gurbete gidince
yarim unuttu beni
kerem

ciyerden yaralıyım
gülerim çağlar gibi
her gelen bir gül ister
sahipsiz bağlar gibi
seda oflaz

Tabağa koydum darı
Ağlarım zarı zarı
Beni Uşak'tan ayırdı
Keleter başlı karı
Mine

maniciğim ezelden
gönlüm geçmez güzelden
gönlümün canı çıksın
sevmeseydim ezelden
edanur

Vazolarda çiçekler
Her yerinde sümbüller
Halimi de soran yok
Ne yapayım be kardeşler
isimsiz

adım yanlızlık
soyadım ayrılık
şu dünyada tek dostum
dert denilen yaratık
ceylan kısa

ata bindim kuruldum,
kız sana vuruldum,
keşke vurulmasaydım,
ele güne rezil oldum
betül nur gümüş

yemeğimde hare var
yüreğimde yare var
ne ben öldüm kurtuldum
ne bu derde çarevar
seda nur

Ayvanda kış kabağı
Yüzün altın tabağı
Ağzın kapansın horoz
Ne tez açtın sabahı
Sevgican

ak koyun kuzusuna
gün tutmuş kuzusuna
ne desen de ağlasam
anlımın yazısına
ece melis

Ak gülüm pembe gülüm
Söylesene bülbülüm
Ne dedim de darıldın
Çürüsün benim dilim
Çankırı Manileri

Mendilim bile bile
Ben düştüm gurbet ile
Yedi mendil çürüttüm
Göz yaşı sile sile
sensen