En güzel maniler:

Ben dağ yolunda yonca
sen gül dalında gonca
ben üzülür ağlarım
sen sararıp solunca
Nuri özger

Elmayı bütün dilim
Çamura düştü sildim
Ben HAYATIN kıymetini
Yari gördükten sonra bildim.
ENES K.

karşıda kavun yerler
biz gitsek nederler
ikimiz aynı boydayız
bize nişanlı derler
Emre Tunç

dağları gezer oldum
okuyup yazar oldum
ben bir güzel yüzünden
kuruyup gazel oldum
fatih yorgun

armut dalda asılsın
kara gözlüm nasılsın
ikimizin sevdası
gastelere basılsın
sertan aydın

elimi yuduğum pınar
sırtımı verdiğim duvar
sevdiğim oğlanı yitirdim
gece-gündüz içim yanar
rabia

Yasembil filiz üstü
Sevdiğim bana küstü
Ne kadar küserse küssün
Dolaşır akşam üstü
Meryem

kalede taş olayım
gözüne yaş olayım
yarim yemek yer iken
sofrada aş olayım
hüseyin gündüz

Merdiveni kırkayak
Kırkına vurdum dayak
Yar geliyor dediler
Seyirttim yalınayak.
Osmaniye Manileri

SARI ÇAMIN TURNASI
YARİM KABE HURMASI
ÜÇ GÜNLÜK AYA BENZER
KARANLIKTA DURMASI
RAMİŞ

gün olur bahar gelir
benim yarim çıkagelir
elinde bir demet gül
gül yüzü güleç gelir.
dürdiş

seviyorum ama kimi
en tatlı birisini
nasıl söylesem sana
ilk harflerine baksana
menekşe