En güzel maniler:

Dolu vurdu bağıma
Yel attı yaprağını
Korkarım garip ölem
El atar toprağımı
Osmaniye Manileri

Hayat bir sinema dediler
Herkese bir rol verdiler
En zorunu bana verdiler
Önce sev sonra unut dediler
ayça fert

Arıktan atladım geçtim
Cebini yokladım geçtim
Efkarım evlenmek değil
Adını yokladım geçtim
Kırıkkale manileri

masa üstünde kaymak
yiyelim parmak parmak
beypınardan kız almak
cennetten gül koparmak...
bursalı seda ayaz

GÜL ELLER GÜL ELLER
ZARİF ELLER GÜL ELLER
AKILLIYI SÖYLETİR DİNLERLER
DELİYİ SÖYLETİR GÜLERLER
ERDAL BİLDİK

ah canım annem
nasıl sevdim seni
senin değerin büyük bende
kimse bilmez beni
SILA SİNGİN

minarede bir kuş var
kanadında gümüş var
eniştemin cebinde
türlü türlü yemiş var
melike

yarimi kaçıracağım
ellere bırakmayacağım
yarin kaçtı derlerse
ben çıldıracağım
aslan kıral

Karanfil başlı gerek
Bir hilal kaşlı gerek
Nideyim taze yari
Yar orta yaşlı gerek
Eğinli

çevrene bak böylesi az
hem dolaşmak aşk sayılmaz
madem bu kadar istiyor
sen de onunla gez biraz
yaren ve rabia

Ateşim var külüm yok
Bülbül oldum dilim yok
Yar senden ayrılalı
Ağlamadık günüm yok
emre

Akşamdan pilavı pişirdim
Gene karnımı şişirdim
Ben çok mani bilecektim ama
Defteri yolda düşürdüm
BEKİŞLİ FERHAT