En güzel maniler:

Merdiveni kırkayak
Kırkına vurdum dayak
Yar geliyor dediler
Seyirttim yalınayak.
Osmaniye Manileri

Şu dere uzun dere
Kumunu sere sere
Al dere götür beni
Yârin olduğu yere
Ayşe Aydın

karanfilim mor açtı
dalını kıramadım
çoktan beri göremedim
halini soramadım
Recep Behçet Kaya

el el üstünde durmaz
taş taş üstünde kalmaz
ben oyari görmaden
gönlüm aşka doymaz
mustafa koşak

neden kondun a bülbül
kapımdaki asmaya
ben yarimden ayrılmam
götürseler asmaya
betül erdem

Tarağım var sarıdan
Saçım var karadan
Birtane yarim var
Gönül tahtımda
İsimsiz kaharaman

Oy dereler dereler
neler bilirim neler
senin değil benimdir
o kara gözler
Ahmet karagöz

Pampır gelir Aydın’dan
Garlı dağın ardından
Yörük çoban ne bilir
Bu sevdanın dadından
çiğdem

altın yüzük var benim
parmağımda dar benim
şu çankırı'ın içinde
kömür gözlü yar benim...
esentepeli genç

Kahve piştiği yerde
Gönül düştüğü yerde
Güzel çirkin aranmaz
Aşkın düştüğü yerde
Nisa

armut dalda sallanır
yere düşer ballanır
o yar beni görünce
hem güler hem nazlanır
recep yağmur

Kilim altında pire
atladım birden bire
duydum yarim evlenmiş
geçinsin güle güle
Burcin