En güzel maniler:

elimi yuduğum pınar
sırtımı verdiğim duvar
sevdiğim oğlanı yitirdim
gece-gündüz içim yanar
rabia

Kahve piştiği yerde
Gönül düştüğü yerde
Güzel çirkin aranmaz
Aşkın düştüğü yerde
Nisa

İndim çeşme başına
Sabun koydum taşına
Sevda nedir bilmezdim
O da geldi başıma
Çankırı Manileri

Mani mani mendilden
Çıra yaktım kandilden
Gel oturup mani diyek
Sen ağızdan ben dilden
RAMİŞ

kaynanam vardır dilsiz
yârim yapamaz bensiz
merak etme yârim
gitmem mezara sensiz
sema

elinde kara kazma
beni görünce azma
benden sana fayda yok
nafile mani yazma
yabancı 60

Atmışsın ona bir bakış
Gözlerine tutulmuş kalmış
Kendini bulmuş o anda
Aşkın ona pek yaramış
Armi

Sarı iplik dikerim
Gözyaşı dökerim
Yardan gelen mektubu
Kefenime dikerim
YiĞiT AkBuLuT

Güneşe gel güneşe
Şu dağlar gürgen meşe
Elin yari açılmış
Benimki gül menekşe
Meryem

kahveyi kavururlar
külünü savururlar
bizim köyde adettir
sevmeden ayırırlar
tokat merkez tuğçe

denize dalan bilir
gurbete kalan bilir
sevda ateşten bir gömlek
giymeyen yalan bilir
hüseyin sever

Bahçelerde börülce
Gezer gelin görümce
sanki dilim tutuldu
O güzeli görünce
Şerif Cura