En güzel maniler:

Kuzu yayıyom kuzu
Sırası düzü düzü
Seni İstanbul yaktı
Beni de Beşikdüzü
Adı Güzel

Kara kara kaşlar
Eğilen başlar
En güzel aşklar
Bizimle başlar
hayat kervan

Ayna koydum çayıra
Şavkı düştü bayıra
Beni senden seni benden
Belki ölüm ayıra
Bekir canıtez

Yâr ha bana ha sana
Danıştım ben Hasana
Kadınların içinde
En fedakar, has ana
Yahya Koza

PATLİCAN EKTİM TAŞA
BİTMEDİ KALDI KIŞA
YEDİ SENE YAR SEVDİM
EMEĞİM GİTTİ BOŞA
Şahin Ekin

Aşadan yukarı geldik
Düştük davulu deldik
Oğlan evini bırakıp da
Kız evine geldik
Rahime kübra

Asker oldum giderim
Yoktur benim kaderim
Fincan göbek üstünden
Nargileyi çekerim
Melih kara

Kırmızı hırkasına
Gül takmış yakasına
Sanki yari var gibi
Bakıyor arkasına
Melek

Kalemi aldim elime
Soyle dedim dilime
O söyldi ben yazdim
Biricik sevgilime
Mehmet emre amiklioğlu

Ayakkabım var benim
Üstü çamur olmasa
Çok canlar yakardım da
Yaşım ufak olmasa
Hanpaşalı İbrahim

Mani maniye benzer
Mani ateşe benzer
Benim Zeynep hocamı sevmeyenler
Bulaşık bezine benzer
Yaren

Ayva attım eşiğe
Geç kaynana köşeye
Ne gavur oğlun varmış
Yatıramadılar döşege
Emine