En güzel maniler:

Koyun keçi otlatırım,
Yükseklerden atlatırım,
Verselerdi benim yarimi,
Düşmanları çatlatırdım.

Yüzümde çifte benler,
Hayran oldu görenler
Bilmem nasıl vazgeçecek,
Bana gönül verenler.

Yürürüm basa basa,
Yerler çamur olmasa,
Çok canlar yakarım,
Yaşım ufak olmasa.

Ayakkabım var benim,
Ayağıma dar benim,
İstanbul un içinde,
Elâ gözlü yâr benim.

Uykum geldi esnerim,
Yar sinemde beslerim,
Yedi türlü meyveyi,
Bir manide isterim.

Ladik halısı mısın?
Elmas yarası mısın?
Her gelen seni sorar,
Bağdat valisi misin?

Eğmeler eğmeleri,
Beğenmez değmeleri,
Yeni fistan diktirdim,
Alırsın düğmeleri.

Arabamın tekeri,
Hem ileri hem geri,
Benim de bir yârim var,
İstanbul'un şoförü.

Kalenin dibi çarşı,
Dükkanlar karşı karşı,
Sen oradan çık ben buradan,
Dosta düşmana karşı.

Odasında halıyım
Kıymetli pahalıyım
Dostum Düşmanın bilsin
Ben yârimin malıyım

Altın çeşme akar,
Yüreğini yakar,
Gözlerimin adedidir,
Hep öyle çapkın bakar.

Bahçe kapısı açılmaz,
Maydanozdan geçilmez,
Ben bir paşa kızıyım,
Benim paham biçilmez.

Rüzgarlar eser gider,
Yollar uzanır gider,
Sevgilim beni görünce,
Aklı başından gider.

Pencereden bakarım,
Feslihan gibi kokarım,
Yaşım küçüktür ama,
Her güzeli yakarım.

altını bozdurayım
gerdana dizdireyim
ipek mendil değsin
göğsümde dizdireyim

Mercedes'e binerim
Vitesim beşte
Saçlarını severim
Gönlüm on beşte