En güzel maniler:

ELAZIĞ MANİLERİ

Oktalandım oktalandım
Ok deydi oktalandım
Geçiş kabrimin üstüne
Öltürdüm tartalandım.

Gider oldum el başıma bürüdü
Gitme deyü yar boynuma sarıldı
Bu ayrılık bize Haktan verildi
Var yiğidim Salı günü gelesin

Çık ayvana bak yıldızın merdine
Yeni düştüm bir dilberin derdine
Sebep olan baykuş konsun yurduna
O yar bana ben kendine aşığam



Geçer iken bir gül aldım göçerden
Yüzüm güler derdim ağlar içerden
El der ki ben sefadan gezerim
Kimse bilmez derdim ağlar içerden



Açıktır dükkânım olmaz pazarım
Zeytini gözlerinde kaldı nazarım
Yedi yol üstüne kazın mezarım
Yar gelip geçtikçe ağlasın bana

Karşının dumanında kar dökülür
Döküldükçe civan ömrüm sökülür
Benim derdimi desem az mıdır?
Derdim desem karşı dağlar sökülür



Bülbülün vatanı bahçeler bağlar
Sevgilim sirazda ah çekip ağlar
Feryadın beni dağladı dağlar



Bir çift bülbül uçarken yorulmuş
Şahin olmuş kanatları kırılmış
İki aşık birbirinden ayrılmış
Akan sular akarken kurumuş


Bir çift bülbül havayıdır havayı
İner gül dalında yapar yuvayı
Benim sana yad ettiğim duayı
Yerde katip gökte melek yazamaz


Bir çift bülbül geldi kondu gülşene
Her güldükçe gül damladı döşene
Güzellikte üç şey vardır nişane
Biri gülmek biri cilve illa naz



Oy yavrular yavrular
Kuşularda yavrular
Annesi baba olmuş
Öksüz kalmış yavrular

Herkese sattım söğüdü
Hıyreye hanımdan aldım öğütü
Dutlan mevlit mi okunur
Ey alemin sürtüğü


Kale dibi pıtırak
Gel beraber oturak
Oturmaktan ne çıkar
Nikah yapak kurtulak

Elazığ ekledi