En güzel maniler:

elimi yuduğum pınar
sırtımı verdiğim duvar
sevdiğim oğlanı yitirdim
gece-gündüz içim yanar
rabia

Sap kağnısı devrildi
Boynum altta kırıldı
Figan etme ey bülbül
Can gönülden ayrıldı
Hilal

Duvarı Deleyim mi?
Yanına Geleyim mi?
Sen Orda Ben Burda
Aşkından Öleyim mi?
Mile Mecho

ATA BİNERİM ATA
TABANCA ATA ATA
ÇÜRÜDÜ KEMİKLERİM
BEN AŞKIMSIZ YATA YATA
coşkun koçak

rüzgar oldum sallanıyorum
ah yine efkarlanıyorum
sen ne söylersen söyle canım
ben masallardan anlıyorum
tokat merkez tuğçe

altın yüzük var benim
parmağımda dar benim
şu çankırı'ın içinde
kömür gözlü yar benim...
esentepeli genç

Aslan kral kuş ağa
Cep yaptırdım kuşağa
Çil çil altın doldurdum
Miras kalan kuşağa
Yahya Koza

Çıkam dağlar başına
Bakayım yollara ben
Bir gün katlanmazdım
Katlandım yıllara ben
TuĞçE kOnYaLı

Kepsut un deresine
Hasretim nefesine
Bir ömür armişimin
Doyamam sevgisine
şayip

oğlanın adı yılmaz
olmaz sevgilim olmaz
sen kaçalım diyorsan
bize nikah kıyılmaz
sultan ışıklı

Kırklareli İnece
Katma kumu kirece
Sanma seni unuttum
Rüyamdasın her gece.
Kırklareli Manileri

tiren gelir yanaşır
içi dolu çamaşır
bu diyarın kızları
arif babaya yakışır
arif çeçen