En güzel maniler:

Karşıda duran sensin
Zülfünü buran sensin
Bana cellât kar etmez
Boynumu vuran sensin.
ÅžiBa Baki

yemeÄŸimde hare var
yüreğimde yare var
ne ben öldüm kurtuldum
ne bu derde çarevar
seda nur

yemenim benek benek
ortası çarkıfelek
yazın beraberdik
kışın ayırdı felek
merve

Gözüm kaldı gözünde
Ela gözlü börülce
Ben sevdim o sevmedi
ElmadaÄŸ'da yarimce
alperen çalık

Karşıdan gelir bir atlı
Onlar yaya biz kanatlı
Aşkımızı çok gördüler
Bizide Allah yarattı
asya kalmacı

dere kenarı yonca
sallanır yel vurunca
baba ne verdin beni
kaderim bilmez gence
ÅŸeyma

avlu gibi mum yanar
oğlanın burnu kanar
girmiş otuz yaşına
on beşinde kız arar
hakan

Portakal dilim dilim
Gel otur benim gülüm
Ben sana ne dedim ki
Tutulsun benim dilim
Osmaniye Manileri

damdan dama ip gerdim
ipekli mendil serdim
hain bakışlı yara
ben nerden gönül verdim
mustafa boztepe

Mendilim bile bile
Ben düştüm gurbet ile
Yedi mendil çürüttüm
Göz yaşı sile sile
sensen

Kırklareli'nde otlar
Otlar içinde dutlar
Kızlar sevdiğine gidiyor
Çalsın bre davullar
Levent adali

Taş dönmüyor dönmüyor
TaÅŸtan bulgur inmiyor
Evler kız ile dolu
Biri benim olmuyor
maniler.net