En güzel maniler:

Postanede pulcusun
Ormanlarda kolcusun
Meyil versem söz versem
El kulakta yolcusun
Osmaniye Manileri

Dağ bana,
Bahçe bana,
Değme zincir kar etmez,
Zülfin teli bağ bana.
sakine ecem

Elma verdim almazmısın
Hiç halimi sormazmısın
Hangi bağın gülüsün
vaktin gelir solmazmısın
emre

kayalar yarılmasın
yar bana darılmasın
yar bana darılıpta
ellere sarılmasın
nazlı kılınç

Hep sevilir guller
Dikeni acitir derler
Dikeni neden batsinki
Tutmasini bilen eller
Merve

dağ başında değirmen
değirmene ben gitmem
döverse kızlar dövsün
ben geline dövülmem
aleyna

Yaylanın çimeninde
Yuvarladım kabağı
Kime türkü söylersin
Ey Allah'ın ahmağı
Ayşen

Gökte yıldız yüzaltmış
Yarim uykuya yatmış
Uyku değil meramı
Sevda onu bunaltmış
kantürk

seni seviyorum diyen
seni seven değildir.
asıl söylemekten çekinen
seni gerçekten sevendir
çiğdem ile...........

Yarimin elinde gül
Ey yarim bana gül
Eğer yarim bana gülmezse
Mezarımın başında gül
Onur

ekme bitmeyen yere
harca yitmeyen yere
ayaklar nice gitsin
gönül gitmeyen yere
dilara ve 3-a

portakalın suyuna
ne bakıyosun boyuma
seni kurban ederimde
sülaleme soyuma
MEHMET AKKAYA