En güzel maniler:

Ata binerim ata
Tabanca ata ata
Yok yarimin babası
Kime derim kaynata
M Asım M

ÃœZKÃœDAR BUCAÄžINDA
MUM YANAR OCAÄžINDA
TANRI CANIMI ALSIN
YARÄ°MÄ°N KUCAÄžINDA
HÃœSEYÄ°N GÃœNDÃœZ

ha erdesin erdesin
sen hangi camda perdesin
seven sabahtan gelir
öğlen oldu nerdesin
enes

Mani maniyeleyim mi
Bir mani söyleyeyim mi
Ä°ÅŸaret et sevdiÄŸim
Yanına geleyim mi?
Büşra Yonca

soba üstünde gügüm
sevdugumdur sevdugum
sevdamız öyle büyük
açılmaya kör dügüm
b.m.a

aÅŸk buysa dursun,
aşkın gözü kör olsun,
bana kız vermeyen,
Allahın dan bulsun.
ilyas ve kadir

Telgrafın telleri
O incecik bellerin
Resimlerin elimde
Soylemiyo dillerin
Narin

Taş üstünde oturma,
Kumaşını batırma
Sen benimsin ben senin,
Gel yanıma utanma.
Åžayip

kahveyi kavururlar
külünü savururlar
bizim köyde adettir
sevmeden ayırırlar
tokat merkez tuğçe

Ä°stanbul minaresinde
ezan okunuyor yârim
sana bir ÅŸey deseler
bana dokunuyor yârim
BURSA

Ağaçlar kalem olsa,
Yapraklar kağıt olsa,
Yazılamaz benim sevgim,
Deniz mürekkep olsa.
MinnoÅŸ

Merdiveni kırkayak
Kırkına vurdum dayak
Yar geliyor dediler
Seyirttim yalınayak.
Osmaniye Manileri